شاید بوسیدن یه عادت خیلی انسانی به نظر برسه، اما تحقیقات جدید نشون میده که ریشههای خیلی عمیقتری داره. یه تیم از دانشمندان میگن این رفتار احتمالاً بیش از ۲۰ میلیون سال پیش، خیلی قبلتر از وجود انسانهای مدرن، شروع شده.
محققان دانشگاه آکسفورد تو انگلستان، دههها مطالعه روی پستانداران نخستی رو بررسی کردن تا بفهمن بوسیدن چطور ممکنه تکامل یافته باشه. این تیم با مقایسه رفتار گونههای زنده مثل شامپانزهها، بونوبوها، اورانگوتانها و یه گونه گوریل، از مدلسازی آماری برای تخمین زمان اولین ظهور بوسیدن استفاده کردن.
نتایج اونا، که ۱۹ نوامبر تو مجله Evolution and Human Behavior منتشر شد، نشون میده که یه جد باستانی از میمونهای امروزی احتمالاً بین ۱۶.۹ میلیون تا ۲۱.۵ میلیون سال پیش، تماس دهان به دهان داشته.
ماتیلدا بریندل، نویسنده اصلی مطالعه و زیستشناس تکاملی تو آکسفورد، به CNN گفت که بوسیدن یه “معمای تکاملی” رو نشون میده.
اون گفت که این رفتار تعجبآوره چون خطرات واضحی داره، از جمله انتشار میکروبها، و ممکنه مستقیماً به بقا کمک نکنه.
با این حال، بریندل گفت که تو گونههای نخستی، بوسیدن و رفتارهای مشابه ممکنه اهداف زیادی داشته باشه. این اهداف شامل:
-
پیدا کردن شرکای بالقوه
-
پیشبازی (foreplay)
-
ایجاد پیوندهای اجتماعی
-
آرام کردن تنش
-
کمک به والدین برای تغذیه نوزادان با جویدن غذا قبل از دادن به اونا
چون این رفتار یه فسیل نیست، محققان باید گونههای زنده رو مطالعه کنن تا گذشته رو بهتر درک کنن.
قدیمیترین سوابق کتبی بوسیدن انسان به حدود ۴,۵۰۰ سال پیش تو بینالنهرین باستان و مصر برمیگرده. اما بوسیدن امروز جهانی نیست. یه مطالعه تو سال ۲۰۱۵ نشون داد که فقط ۴۶٪ از انسانها بوسیدن رو انجام میدن.
بریندل توضیح داد: “ما یه سیگنال تکاملی قوی تو بوسیدن پیدا کردیم، اما این به این معنی نیست که باید حفظ بشه.” “پستانداران نخستی گونههای فوقالعاده انعطافپذیری هستن، بسیار باهوش، و بنابراین بوسیدن ممکنه تو بعضی زمینهها مفید باشه اما تو بعضی دیگه نه. و اگه مفید نباشه، با پتانسیل بالای انتقال بیماری کاملاً خطرناکه.”
این تیم بیش از ۱۰ میلیون شبیهسازی انجام دادن تا احتمال بوسیدن اجداد اولیه میمونها رو تخمین بزنن.
یافتههای اونا به شدت این ایده رو حمایت میکنه که خویشاوندان منقرض شده، مثل نئاندرتالها، که در کنار انسانهای اولیه زندگی میکردن، احتمالاً بوسیدن رو هم انجام میدادن.
اما بریندل میگه مدل نمیتونه هدف اصلی بوسیدن یا چگونگی تکامل اون در طول زمان رو فاش کنه. بسیاری از دادههای رفتاری هم از حیوانات تو اسارت به دست میاد، که به این معنیه که دانشمندان به اطلاعات بیشتری از پستانداران نخستی تو حیات وحش نیاز دارن.
با این حال، کارشناسان میگن این مطالعه زمینه رو برای تحقیقات آینده آماده میکنه.
جاستین گارسیا، زیستشناس تکاملی و مدیر مؤسسه کینزی تو دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون، که تو این مطالعه دخیل نبود، تو یه ایمیل به CNN گفت: “این یه مثال فوقالعاده از تعامل طبیعت و تربیت هست، از جمله برای رفتاری که بسیاری از ما انسانها اونو خیلی صمیمی میدونیم.”
او گفت: “بوسیدن هم بیولوژیکیه و هم فرهنگی، این رفتاریه که حواس بدن رو درگیر میکنه و به وضوح ریشههای تکاملی داره، اما ما همچنین میدونیم که بین افراد و جمعیتهای مختلف متفاوته.”
Leave a Reply